آزمون هوش هيجاني EQ (بار-اُن)

هوش هیجانی (EQ) بیانگر قدرت و توان واکنش اثر بخش افراد است که در روابط اجتماعی و در بده بستان های روانی و عاطفی در شرایط خاص " چه عملی مناسب و چه عملی نا مناسب است" است. هوش هیجانی نوعی استعداد عاطفی است که تعیین می کند از مهارت های خود چگونه به بهترین نحو ممکن استفاده کنیم و حتی کمک می کند خرد را در مسیری درست به کار گیریم ، هسته هوش بین فردی ابتدا توانایی درک و سپس ارائه پاسخ مناسب روحیات ، خلق و خو ، انگیزش ها و خواسته های افراد دیگر است.

  • خود آگاهی شامل خود آگاهی هیجانی : توانایی آگاه بودن و فهم احساس خود
1. خود ابرازی : توانایی ابراز احساسات ، باورها و افکار صریح و دفاع از مهارت های سازنده و بر حق خود
2. عزت نفس : توانایی آگاه بودن از ادراک خود ، پذیرش خود و احترام به خود
3. استقلال : توانایی هدایت افکار و اعمال خود و آزاد بودن از تمایلات هیجانی
4. خود شکوفایی : توانایی درک ظرفیت های بالقوه و انجام چیزی که می توان انجام داد ، تلاش برای انجام دادن و لذت بردن

  • خود مدیریتی شامل  تحمل فشار روانی : توانایی مقاومت کردن در برابر رویدادها ، موقعیت های فشار آور و هیجانات قوی ، بدون جا زدن و یا رویارویی فعال و مثبت با فشار
5. انعطاف پذیری : توانایی سازگار بودن افکار و رفتار با تغییرات محیط و موقعیت ها
6. شادمانی : توانایی احساس خوشبختی کردن با زندگی خود ، لذت بردن از خود و دیگران ، داشتن احساسات مثبت ، صریح ، مفرح و شوخ
7. خوش بینی : توانایی زیرکانه نگاه کردن به زندگی و تقویت نگرش های مثبت ، حتی در صورت بروز مشکلات و احساسات منفی

  • آگاهی اجتماعی شامل حل مسئله : توانایی تشخیص و تعریف مشکلات ، به همان خوبی خلق کردن و تحقق بخشیدن راه حل های موثر و بالقوه 
8. واقع گرایی : توانایی سنجش هماهنگی بین چیزی که به طور هیجانی تجربه شده و چیزی که به طور واقعی وجود دارد.
  • مدیریت رابطه شامل روابط بین فردی : توانایی ایجاد و حفظ روابط رضایت بخش متقابل که به وسیله نزدیکی عاطفی ، صمیمیت ، محبت کردن و محبت گرفتن توصیه می شود.
9. همدلی : توانایی آگاه بودن و درک احساسات دیگران و ارزش دادن به آن
 10. مسئولیت پذیری اجتماعی : توانایی بروز خود به عنوان یک عضو دارای حس همکاری ، موثر و سازنده در گروه